Bir Dilin "Resmi Dil" ve "Ulusal Dil" Olması Arasındaki Fark Nedir?

Resmi dil ve ulusal dil, bir ülkedeki bir dilin statüsünü tanımlayan, ancak farklı anlamlara gelen iki kavramdır.

Resmi Dil (Official Language), yasal ve idari bir statüyü ifade eder. Bir ülkenin hükümeti tarafından, yasama (kanunlar), yürütme (resmi belgeler, yazışmalar) ve yargı (mahkeme kararları) gibi tüm resmi devlet işlerinde kullanılması zorunlu kılınan dildir. Bir ülkenin birden fazla resmi dili olabilir (Kanada'da İngilizce ve Fransızca gibi) veya hiç resmi dili olmayabilir (ABD'de federal düzeyde resmi bir dil yoktur).

Ulusal Dil (National Language), genellikle sosyokültürel bir statüyü ifade eder. Belirli bir ulusun veya ülkenin halkının tarihi, kültürel kimliği ve mirasıyla özdeşleşmiş olan dildir. Genellikle o ülkede en çok konuşulan veya tarihi olarak en köklü olan dildir. Birçok durumda, bir ülkenin ulusal dili aynı zamanda resmi dilidir (Türkiye'de Türkçe gibi). Ancak bazen, bir ülke birden fazla ulusal dile sahip olabilirken, idari işlerde kolaylık sağlamak için bunlardan sadece birini veya birkaçını resmi dil olarak belirleyebilir.

Kelimeler: resmi dil, ulusal dil, dilbilim, sosyolinguistik, siyaset, dil politikası