Bir Demokraside "Güçler Ayrılığı" İlkesi Ne Anlama Gelir?

Güçler ayrılığı, modern demokrasilerin temelini oluşturan ve devlet gücünün kötüye kullanılmasını önlemek amacıyla, devletin temel fonksiyonlarının farklı ve bağımsız organlar arasında paylaştırılması gerektiğini savunan bir modeldir. Bu ilke, ilk olarak Aydınlanma düşünürü Montesquieu tarafından sistematik hale getirilmiştir.

Bu modele göre, devletin üç ana gücü vardır ve bunlar birbirini denetleyip dengelemelidir ("fren ve denge" sistemi): 1. Yasama Gücü: Kanunları yapma, değiştirme ve kaldırma yetkisidir. Bu güç, halk tarafından seçilen vekillerden oluşan parlamentoya (Meclis, Kongre vb.) aittir. 2. Yürütme Gücü: Yapılan kanunları uygulama ve devletin günlük işlerini yürütme yetkisidir. Bu güç, genellikle hükümete (başkan, başbakan ve bakanlar kurulu) aittir. 3. Yargı Gücü: Kanunlara uyulup uyulmadığını denetleme, anlaşmazlıkları çözme ve kanunları ihlal edenleri cezalandırma yetkisidir. Bu güç, bağımsız mahkemelere aittir. Güçler ayrılığının amacı, tek bir kişi veya grubun devletin tüm gücünü elinde toplayarak bir diktatörlüğe veya tiranlığa dönüşmesini engellemek ve vatandaşların özgürlüklerini güvence altına almaktır.

Kelimeler: güçler ayrılığı, yasama, yürütme, yargı, demokrasi, anayasa hukuku, montesquieu