Hammurabi Kanunları'nın Tarihi Önemi Nedir?

Hammurabi Kanunları, M.Ö. 18. yüzyılda Babil kralı Hammurabi tarafından oluşturulan, bilinen en eski ve en iyi korunmuş yazılı kanun metinlerinden biridir. Bu kanunlar, yaklaşık 2.25 metre yüksekliğindeki bir taş stelin üzerine, çivi yazısıyla Akkad dilinde yazılmıştır.

Tarihi önemi birkaç noktadan kaynaklanır: 1. Kapsamlılık: Aile hukuku, ticaret, mülkiyet, tarım ve ceza hukuku gibi hayatın birçok alanını düzenleyen 282 maddeden oluşur. Bu, o dönemdeki toplumun yapısı ve sorunları hakkında paha biçilmez bilgiler sunar. 2. "Kısasa Kısas" İlkesi: Kanunlar, "göze göz, dişe diş" (lex talionis) olarak bilinen ilkeyi benimsemesiyle ünlüdür. Yani, verilen ceza genellikle işlenen suçla orantılıdır. 3. Sosyal Sınıf Farklılığı: Kanunlar, toplumdaki sosyal sınıflara (soylular, sıradan vatandaşlar, köleler) göre farklı cezalar öngörür. Bu, Babil toplumundaki hiyerarşik yapıyı açıkça gösterir. 4. Hukukun Üstünlüğü Fikri: Kanunların kamuya açık bir anıt üzerine yazılması, adaletin keyfi değil, herkesin bildiği ve kralın bile tabi olduğu yazılı kurallara dayandığı fikrini ortaya koyar. Bu, modern hukuk anlayışının en ilkel temellerinden birini oluşturur.

Kelimeler: hammurabi kanunları, babil, mezopotamya, hukuk tarihi, kısasa kısas, tarih, antik çağ