Fonksiyon Tuşlarının (F1-F12) Tarihi Nedir?

Fonksiyon tuşları (F1, F2, F3... F12), bir klavyenin üst sırasında yer alan ve belirli bir yazılımda, önceden programlanmış özel bir işlevi veya komutu çalıştırmak için kullanılan tuşlardır. Kökenleri, modern kişisel bilgisayarlardan önceki "bilgisayar terminali" dönemine dayanır.

Terminal Kökenleri: 1960'lar ve 70'lerde, kullanıcılar büyük anaçatı (mainframe) bilgisayarlarla, "terminal" adı verilen ekran ve klavyeden oluşan birimler aracılığıyla iletişim kurarlardı. Bu terminallerde, belirli bir komutu veya karakter dizisini tek bir tuşla göndermek için özel fonksiyon tuşları bulunurdu. Her terminal üreticisinin (IBM, DEC gibi) kendi fonksiyon tuşu düzeni ve işlevleri vardı.

IBM ve Standardizasyon: Kişisel bilgisayarların (PC) ortaya çıkışıyla birlikte, IBM, 1981'deki IBM PC klavyesinde, sol tarafta dikey bir blok halinde dizilmiş 10 adet fonksiyon tuşuna (F1-F10) yer verdi. Bu tuşlar, yazılımların belirli işlevleri (örneğin, "Yardım", "Kaydet", "Aç") bu tuşlara ataması için bir standart oluşturdu. Örneğin, F1 tuşunun "Yardım" menüsünü açması, bu dönemden kalma bir gelenektir.

Modern 12 Tuşlu Düzen: 1984'te piyasaya sürülen "IBM Model M" klavye ile birlikte, fonksiyon tuşları bugünkü standart konumlarına, yani klavyenin en üst sırasına taşındı ve sayıları 12'ye (F1-F12) çıkarıldı. Bu düzen, Microsoft Windows'un da etkisiyle endüstri standardı haline geldi.

Günümüzdeki Kullanımı: Günümüzde fonksiyon tuşlarının kullanımı, çalışan programa göre değişiklik gösterir. Bir web tarayıcısında F5 sayfayı yenilerken, bir kelime işlemcide F7 yazım denetimini başlatabilir. Birçok dizüstü bilgisayarda ise, bu tuşlar aynı zamanda donanım işlevlerini (ekran parlaklığını ayarlama, sesi açıp kapama gibi) kontrol etmek için de kullanılır.

Kelimeler: fonksiyon tuşları, f tuşları, f1, f12, klavye, klavye tarihi, ibm, bilgisayar terminali