Foucault Sarkacı Dünya'nın Döndüğünü Nasıl Kanıtlar?

Foucault Sarkacı, Fransız fizikçi Léon Foucault tarafından 1851'de, Dünya'nın kendi ekseni etrafında döndüğünü laboratuvar ortamında kanıtlamak için tasarlanmış dahiyane bir deneydir. Deney, çok uzun bir tele asılmış ağır bir sarkaçtan oluşur.

Sarkaç, bir kez salınıma bırakıldığında, eylemsizlik prensibi gereği her zaman aynı düzlemde sallanmaya devam etme eğilimindedir. Yani, sarkaç uzayda sabit bir salınım düzlemini korur. Ancak, Dünya sarkacın altında dönmeye devam eder. Yerde duran bir gözlemci için, sarkacın salınım düzlemi yavaş yavaş saat yönünde (Kuzey Yarımküre'de) dönüyormuş gibi görünür. Aslında dönen sarkaç değil, sarkacın asılı olduğu binanın zemini, yani Dünya'nın kendisidir. Bu görünen dönüş, Dünya'nın kendi ekseni etrafındaki hareketinin doğrudan ve gözlemlenebilir bir kanıtıdır. Dönüş hızı, enlemlere göre değişir; kutuplarda 24 saatte tam bir tur atarken, ekvatorda hiç dönmez.

Kelimeler: foucault sarkacı, dünyanın dönüşü, eylemsizlik, fizik, deney, astronomi, coriolis etkisi