Şövalyeler Ağır Zırhları İçinde Nasıl Hareket Ederdi?

Orta Çağ şövalyelerinin giydiği tam plaka zırhların (yaklaşık 20-25 kg) onları hantal ve neredeyse hareketsiz kıldığı yaygın bir yanılgıdır. Gerçekte, iyi yapılmış bir zırh, ağırlığı vücuda dengeli bir şekilde dağıtan, birbiriyle eklemlenmiş plakalardan oluşurdu. Bu tasarım, bir şövalyenin koşmasına, zıplamasına, atına kendi başına binip inmesine ve hatta takla atmasına bile olanak tanırdı.

Zırh, modern bir itfaiyecinin veya askerin taşıdığı teçhizatın ağırlığına yakındı ve şövalyeler bu ağırlıkla hareket etmek için çocukluktan itibaren yoğun bir eğitim alırlardı. Zırhın asıl amacı, kesici ve delici silahlara karşı maksimum koruma sağlamaktı ve bu konuda oldukça başarılıydı. Zırhlı bir şövalyeyi yenmenin en etkili yolları, onu atından düşürüp dengesini bozmak veya zırhın eklem yerleri gibi daha zayıf ve korumasız noktalarına (koltuk altı, kasık, vizör aralığı gibi) özel silahlarla (hançer veya savaş çekici gibi) saldırmaktı. Yani bir şövalye, bir konserve kutusu gibi hantal değil, dönemin ağır sıklet bir savaş makinesiydi.

Kelimeler: şövalye, zırh, orta çağ, tarih, askeri tarih, yanılgılar