Neden Hapşırırız?

Hapşırma (sternutasyon), burun mukozasını tahriş eden yabancı parçacıkları (toz, polen, mikrop gibi) veya diğer uyaranları (parlak ışık, soğuk hava gibi) vücuttan güçlü ve ani bir şekilde dışarı atmak için tasarlanmış, istemsiz bir savunma refleksidir.

Burun deliklerimizdeki sinir uçları bir tahriş edici algıladığında, beyne bir sinyal gönderir. Beyin, bu sinyale yanıt olarak bir dizi kas hareketini koordine eder. İlk olarak, derin bir nefes alırsınız. Ardından, göğüs kasları akciğerleri sıkıştırır, boğazın arkası (yumuşak damak ve uvula) kapanır ve dil ağzın tavanına doğru yükselerek havanın ağızdan çıkışını geçici olarak engeller. Bu, akciğerlerde muazzam bir basınç oluşturur. Son olarak, boğaz aniden açılarak bu basınçlı havanın saatte 160 kilometreye varan bir hızla burun ve ağızdan dışarı fırlamasını sağlar. Bu patlama, tahriş edici maddelerin büyük bir kısmını temizler. "Işığa bağlı hapşırma refleksi" (fotik refleks) ise, bazı insanlarda parlak bir ışığa bakıldığında istemsizce hapşırmayı tetikleyen genetik bir özelliktir.

Kelimeler: hapşırma, refleks, insan vücudu, fizyoloji, sağlık, savunma mekanizması